Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013

''ΛΟΥΚΥ ΛΟΥΚ''


Η Αριζόνα σαν καμίνι που κοχλάζει, 
στους άδειους λόφους με το άλογο καλπάζει, 
ρίχνει ένα νόμισμα ψηλά, πυροβολάει, 
κι η σφαίρα μέσα από το κέντρο το τρυπάει.

Είναι το πρώτο το πιστόλι μες στη Δύση, 
έχει μαγκιά και κάνει ό,τι του καπνίσει, 
είναι λεβέντης με ψυχή, είναι σερέτης, 
είναι παιδί του Φαρ Ουέστ, είναι ρεμπέτης.

Οι Ντάλτον τρέχουν μα ο Ραν Ταν Πλαν σιμώνει,
τους προλαβαίνει στη στροφή και τους δαγκώνει,
κι ο Λούκυ Λουκ σαν αστραπή τους αφοπλίζει
και κατ’ ευθείαν στο κελί τους τους γυρίζει.

Είναι το πρώτο το πιστόλι μες στη Δύση,
έχει μαγκιά και κάνει ό,τι του καπνίσει,
έχει του λιονταριού καρδιά, είν’ από σόι,
είναι ένας φτωχός και μόνος κάου μπόυ.

Οι νεκροθάφτες του ετοιμάζουνε κηδείες,
μα αυτός νικάει και πάει για νέες ιστορίες,
αχ και να `ρχότανε στον τόπο μας λιγάκι
να καθαρίσει τη βρωμιά και το σαράκι.